Mijn Gitaar

om deze wereld even te ontvluchten
van het geschreeuw en moedeloos zuchten
pak ik mijn gitaar, mijn speelmaat
met puur gevoel spelend met de plaat


terug getrokken in mijn eigen wereld
zo ver weg en toch dichtbij
het gepraat van mijn gitaar maakt mij blij
de klanken die je fluistert, de klanken die je schreeuwt
elke keer als ik je met mijn handen streel
het vult de donkere kamer met kleur en leven
ook al is het maar voor heel even
altijd sta je daar voor me klaar
ik heb je nodig, mijn gitaar

Hate or Love

Hate myself. Hate life. Hate this world.
Hate what I'm doing. Hate what I'm not doing.
Hate the past. Hate the future.
Hate hope.


Hate myself for hating myself.
Hate myself for hating life.
Hate myself for hating this world.

Hate myself for hating what I'm doing.
Hate myself for hating what I'm not doing.

Hate myself for hating the past.
Hate myself for hating the future.

Hoping for the day that hate becomes love.

Not Alone But ....

Met witte dopjes in mijn oren loop ik mijn straat in. Door de oordopjes klinkt: "With the birds I'll share this lonely view."

De bomen huilen goudbruine herfstbladeren. De reiger die daar onder staat, staart tijdloos voor zich uit. Door de oordopjes klinkt: "With the birds I'll share this lonely view."

Een verdwaalde zwarte kat kruist mijn pad. Het regenwater siert het wegdek in het schitterende zonlicht. Door de oordopjes klinkt: "With the birds I'll share this lonely view."

Het slootwater lijkt gezelschap te hebben gevonden van hongerige eenden. Het gras krijgt een streling van een koude oostelijke wind. Door de oordopjes klinkt: "With the birds I'll share this lonely view."

Een groep duiven met eeuwige vrije tijd zijn met elkaar aan het stoeien. Een schrik! en ze vliegen elders heen. De oordopjes zijn stil, de vogels zijn weg, "this lonely view" zal ik delen met mijzelf.

Tijd vliegt

Tijd vliegt. Het is alweer meer dan twee jaar geleden dat ik je voor het laatst zag. We zeiden elkaar gedag in de tram na een gezellige avond. Gedag, uitgaande dat we snel weer af zullen spreken. Zeer pijnlijk dat dit nooit meer het geval zal zijn.

Morgen is de dag dat je deze wereld alweer voor 2 jaar hebt verlaten. Tijd vliegt voorbij. Het is alsof je me ieder moment weer op zou bellen om samen wat leuks te doen. Ik wacht, maar mijn telefoon blijft akelig stil. Het is alsof we elkaar weer tegen kunnen komen op onze weg naar school. Ik wacht, maar mijn ogen zien je niet. Wat mijn ogen zien zijn tranen als ik zo af en toe aan je denk.

Mijn beste vriend, tijd vliegt, zal je snel weer zien.