Period End Closing 2008

Het lijkt wel of de jaren steeds korter worden. Een jaar tijd is alweer verstreken. Is het zo dat hoe ouder je wordt, des te sneller de tijd voorbij gaat?

Hoe dan ook, 2008 is begonnen waar 2007 was geëindigd. Bij een leuk bedrijf in Zoetermeer, waar ik ook mijn meewerkstage heb gelopen, was ik mijn afstudeerscriptie aan het schrijven. In februari moest ik het inleveren en verdedigen. Ik heb veel steun en hulp gekregen vanuit het bedrijf en de sfeer was uitstekend op de afdeling. Wat wil je nog meer als student zijnde?

Na ruim 4 maanden onderzoek was het dan uiteindelijk zo ver. De verdediging van mijn scriptie. Natuurlijk was ik zenuwachtig. Het was geen standaard onderwerp. Begrepen de mensen van school wel wat er is onderzocht? Welke vragen kan ik verwachten? Hoe moet ik me voorbereiden. Uiteindelijk viel het allemaal mee en van de cijfers heb ik van te voren alleen maar durven dromen. YES! Ik ben geslaagd!!!

Het klikte tussen mij en dat leuke bedrijf in Zoetermeer. Een contract voor een half jaar werd getekend en ik kon gelijk al aan de slag. Afgestudeerd en gelijk aan het werk, wow! In deze periode heb ik veel geleerd en erg naar mijn zin gehad. De afscheid in augustus had dan ook een vreemd gevoel. Maar ja, ik moet verder. Verder op de Uni.

Daar zat ik dan. Bijna 2 jaar niet in de schoolbanken gezeten, weer terug de collegezaal in. Het was erg wennen. Wennen aan de massa mensen, wennen aan het niveau, wennen om weer uit de boeken de leren. 4 maanden zijn al achter de rug. Hoe lang ga ik nog door??

2008, een redelijk stabiel jaar dat in hoog tempo voorbij is gevlogen. Een jaar van afstuderen, werken en weer naar school gaan. Wat gaat 2009 ons brengen? Ik hoop veel goeds voor ieder!!

2009, here I come!!!

Mijn Gitaar

om deze wereld even te ontvluchten
van het geschreeuw en moedeloos zuchten
pak ik mijn gitaar, mijn speelmaat
met puur gevoel spelend met de plaat


terug getrokken in mijn eigen wereld
zo ver weg en toch dichtbij
het gepraat van mijn gitaar maakt mij blij
de klanken die je fluistert, de klanken die je schreeuwt
elke keer als ik je met mijn handen streel
het vult de donkere kamer met kleur en leven
ook al is het maar voor heel even
altijd sta je daar voor me klaar
ik heb je nodig, mijn gitaar

Hate or Love

Hate myself. Hate life. Hate this world.
Hate what I'm doing. Hate what I'm not doing.
Hate the past. Hate the future.
Hate hope.


Hate myself for hating myself.
Hate myself for hating life.
Hate myself for hating this world.

Hate myself for hating what I'm doing.
Hate myself for hating what I'm not doing.

Hate myself for hating the past.
Hate myself for hating the future.

Hoping for the day that hate becomes love.

Not Alone But ....

Met witte dopjes in mijn oren loop ik mijn straat in. Door de oordopjes klinkt: "With the birds I'll share this lonely view."

De bomen huilen goudbruine herfstbladeren. De reiger die daar onder staat, staart tijdloos voor zich uit. Door de oordopjes klinkt: "With the birds I'll share this lonely view."

Een verdwaalde zwarte kat kruist mijn pad. Het regenwater siert het wegdek in het schitterende zonlicht. Door de oordopjes klinkt: "With the birds I'll share this lonely view."

Het slootwater lijkt gezelschap te hebben gevonden van hongerige eenden. Het gras krijgt een streling van een koude oostelijke wind. Door de oordopjes klinkt: "With the birds I'll share this lonely view."

Een groep duiven met eeuwige vrije tijd zijn met elkaar aan het stoeien. Een schrik! en ze vliegen elders heen. De oordopjes zijn stil, de vogels zijn weg, "this lonely view" zal ik delen met mijzelf.

Tijd vliegt

Tijd vliegt. Het is alweer meer dan twee jaar geleden dat ik je voor het laatst zag. We zeiden elkaar gedag in de tram na een gezellige avond. Gedag, uitgaande dat we snel weer af zullen spreken. Zeer pijnlijk dat dit nooit meer het geval zal zijn.

Morgen is de dag dat je deze wereld alweer voor 2 jaar hebt verlaten. Tijd vliegt voorbij. Het is alsof je me ieder moment weer op zou bellen om samen wat leuks te doen. Ik wacht, maar mijn telefoon blijft akelig stil. Het is alsof we elkaar weer tegen kunnen komen op onze weg naar school. Ik wacht, maar mijn ogen zien je niet. Wat mijn ogen zien zijn tranen als ik zo af en toe aan je denk.

Mijn beste vriend, tijd vliegt, zal je snel weer zien.